Van reguliere hulpverlening naar lichaamsgerichte traumatherapie
Wat we met ons hoofd begrijpen, heeft het lichaam soms nog niet losgelaten.
Ik werk inmiddels al tien jaar binnen de reguliere hulpverlening, waarvan vijf jaar als zelfstandige. Onder andere binnen de GGZ, (gesloten) jeugdzorg, verslavingszorg en specialistische ambulante hulpverlening, waar ik mensen begeleid met complexe hulpvragen binnen gezinnen en systemen.
In dit werk zag ik van dichtbij hoeveel veerkracht mensen dragen, maar ook hoe diep trauma en stress zich kunnen vastzetten in het leven én het lichaam van iemand.
Tegelijkertijd merkte ik dat er in het proces van herstel soms nog een andere laag aandacht vraagt dan alleen het cognitieve aspect van behandeling en begeleiding.
Een laag die niet alleen via woorden en inzicht bereikbaar is, maar ook via het lichaam.
Die zoektocht bracht mij bij lichaamsgerichte traumatherapie en ademwerk. Niet alleen om anderen beter te kunnen ondersteunen, maar ook voor mijn eigen proces.
Een weg terug naar mijn binnenwereld.
Herstellen van binnenuit.
Binnen mijn werk in de hulpverlening zag ik dagelijks hoe mensen worstelen met trauma, stress en patronen die diep in hun leven verankerd liggen en soms onbewust generaties lang worden doorgegeven. Veel mensen begrijpen hun geschiedenis, patronen en triggers vaak heel goed. Ze hebben therapie gevolgd, behandelingen gehad, boeken gelezen en waardevolle inzichten opgedaan.
Mijn eigen ontwikkeling bracht mij ook langs verschillende vormen van cognitieve therapie, eerst binnen de reguliere hulpverlening via onder andere een psycholoog, EMDR, cognitieve gedragstherapie en systeemtherapie.
En toch blijven bepaalde reacties terugkomen.
Het lichaam blijft spanning vasthouden.
Het zenuwstelsel blijft alert.
Dat riep bij mij belangrijke vragen op.
Waarom blijven bepaalde patronen of reacties terugkomen, zelfs wanneer we ze met ons hoofd al lang begrijpen?
Waarom blijven we vastlopen, ook wanneer we weten waar onze triggers vandaan komen en al verschillende vormen van cognitieve therapie hebben gevolgd?
En waar komen die chronische lichamelijke klachten, spanning en innerlijke onrust vandaan?
Daardoor ontdekte ik ook meer lichaamsgerichte en holistische benaderingen, zoals TTC, Reiki, Kundalini en andere vormen van bewustzijnswerk. Elke stap bracht mij een stukje dichter bij mezelf. Toch bleef het gevoel bestaan dat er nog iets ontbrak.
Die zoektocht bracht mij uiteindelijk bij het Inner Journey Institute, waar ik mij verder verdiepte in ademwerk en lichaamsgerichte traumatherapie. Daar vielen steeds meer puzzelstukken op hun plek, zowel persoonlijk als professioneel.
Tijdens mijn opleidingen bij het Inner Journey Institute maakte ik onder andere kennis met:
𖥧 BRTT® – Body Remembers Trauma Therapy
𖥧 TRB® – Trauma Release Breathwork
𖥧 16D Breathwork en Microdosing Cacao Bliss
𖥧 Regressietherapie
𖥧 Het bindweefsel- en fascianetwerk van het lichaam
Binnen deze methodieken staat één belangrijk uitgangspunt centraal:
Het lichaam onthoudt wat het hoofd soms al lang vergeten is.
Voor het eerst ervaarde ik wat er kan gebeuren wanneer het lichaam werkelijk de ruimte krijgt om opgeslagen spanning los te laten.
Adem vormt daarbij een directe ingang naar het zenuwstelsel. Soms brengt ademwerk ons op plekken in onszelf die we niet direct verwachten. Plekken waar spanning, emoties of ervaringen liggen opgeslagen, juist omdat we in het dagelijks leven zo gewend zijn om door te gaan.
In dit proces speelt ook de psoas-spier een belangrijke rol. Deze diepe kernspier is nauw verbonden met onze stress en overlevingsreacties en reageert direct op spanning en onveiligheid. Wanneer ingrijpende ervaringen niet volledig verwerkt worden, kan deze spanning zich diep in het lichaam vastzetten en zich uiten in lichamelijke klachten.
Wanneer het lichaam de ruimte krijgt om deze spanning te doorvoelen en los te laten, kan het zenuwstelsel langzaam tot rust komen en ontstaat er ruimte voor herstel.
Voor mij persoonlijk bleek dit het ontbrekende puzzelstuk in de zoektocht naar mijn kern. Mijn chronische lichamelijke klachten, waarvoor medicatie en zelfs een operatie werden overwogen, verdwenen toen mijn lichaam de ruimte kreeg om diep opgeslagen spanning en trauma te verwerken.
Met uiteindelijk iets wat voor mij onbetaalbaar is geworden:
Vrijheid in mijn lichaam.
Rust in mijn zenuwstelsel.
En precies dat is wat ik ook anderen gun.
Niet alleen inzicht, maar echte verlichting.
Niet alleen begrijpen, maar doorvoelen en verwerken.
Vanuit eerlijkheid, kwetsbaarheid en zachte kracht.
Voel je welkom. Een plek waar je mag vertragen, waar voelen weer veilig mag zijn en waar het lichaam stap voor stap kan loslaten wat het zo lang heeft gedragen.