Mijn persoonlijke verhaal
Soms begint de weg naar herstel met opnieuw leren luisteren naar het lichaam.
Naast mijn professionele achtergrond ligt ook mijn persoonlijke levenspad aan de basis van Casa Aluna. Een weg langs kwetsbaarheid, veerkracht en de wens om een plek te creëren waar veiligheid, heling en verbinding weer voelbaar mogen worden in het lichaam.
Soms brengt het leven ons langs ervaringen die niet alleen ons verhaal vormen, maar zich ook diep in het lichaam opslaan.
In mijn jeugd werd ik geconfronteerd met situaties waarin veiligheid niet altijd vanzelfsprekend was. Binnen mijn familiesysteem speelden thema’s als onveiligheid, complexiteit en verslavingsproblematiek een rol.
Al jong leerde ik sterk te zijn, verantwoordelijkheid te dragen en mijn plek te vinden in omstandigheden die niet altijd eenvoudig waren.
Net als veel mensen die opgroeien in een omgeving met veel spanning, ontwikkelde ook ik manieren om daarmee om te gaan. Manieren die hielpen om door te gaan, maar die op de lange termijn ook hun sporen achterlaten in het lichaam en het zenuwstelsel.
Misschien herken je dat ook?
Dat je sterk bent geworden.
Dat je doorgaat, verantwoordelijkheid neemt en blijft dragen wat op je pad komt.
Dat je er bent voor anderen, terwijl het soms moeilijk is om echt ruimte te voelen voor jezelf.
Ik ken die kracht van binnenuit. Het vermogen om door te zetten, te blijven functioneren en er te zijn voor de mensen om je heen, ook wanneer het leven zwaar voelt. Krachtig aan de buitenkant. Betrouwbaar voor iedereen die op je leunt.
Maar ergens onderweg ontdekte ik dat die kracht ook een prijs kan vragen. Wanneer we lange tijd blijven dragen en doorgaan, kan voelen naar de achtergrond verdwijnen.
Het lichaam past zich aan en spanning wordt vastgehouden, vaak zonder dat we het direct doorhebben.
In je ademhaling, in je schouders, in je buik, in je kaken, in je bekken.
Soms in je hele lichaam.
Soms begint het lichaam zachtjes te fluisteren, maar wanneer we daar te lang aan voorbijgaan, gaat het uiteindelijk schreeuwen wat het hoofd al lang heeft leren negeren.
Voor mij begon daar een belangrijke zoektocht:
Hoe kunnen we niet alleen sterk blijven, maar ook weer leren luisteren naar wat het lichaam probeert te vertellen?
Later in mijn leven werd ik ook geconfronteerd met ingrijpende ervaringen en traumatische gebeurtenissen die diepe sporen nalieten. Ook rouw en verlies kregen een diepe plek in mijn leven.
Een van de meest intense processen was mijn persoonlijke reis rondom ongewenste kinderloosheid, samen met mijn man. Vier en een half jaar van medische trajecten, miskramen en vele behandelingen brachten een periode van hoop, teleurstelling, rouw en uiteindelijk opnieuw richting vinden.
Deze periode bracht mij uiteindelijk in een burn-out. Mijn lichaam gaf duidelijk aan dat het niet langer zo verder kon.
Juist in die periode begon ik te voelen dat mijn lichaam een verhaal droeg waar woorden alleen niet bij konden komen.
Wat we namelijk meemaken leeft niet alleen in ons hoofd.
Het leeft ook in ons lichaam.
Pas wanneer ook het lichaam wordt gezien in alles wat het heeft gedragen, kan er ruimte ontstaan voor ontlading, verzachting en herstel.
Vanuit mijn persoonlijke reis, gecombineerd met meer dan tien jaar professionele ervaring binnen de hulpverlening, ontstond de wens om mensen te ondersteunen op een manier waarin hoofd, hart en lichaam weer met elkaar in verbinding mogen komen.
Vanuit die plek ontstond Casa Aluna.
Een plek waar je mag vertragen, waar voelen weer veilig mag zijn en waar het lichaam stap voor stap de ruimte krijgt om los te laten wat het zo lang heeft gedragen.
Misschien herken je jezelf in dit verhaal, in het blijven doorgaan, sterk zijn en ondertussen voelen dat je lichaam om aandacht vraagt.